sosyomat.com

Umutlarımızın ağırlığı

denizleri taşırıp okyanuslarda buluştursun bizleri yeniden… Özgürlük, engin

denizlerde bitimsiz umutlarla gerçeklik olsun. Özgürlüğe sevdalıysan eğer; sen de

denizin çocuğusun… Hazırlan yarının kardeşlik ormanında horon tepmeye, halay çekmeye,

harmandalına, diz kırmaya… Haydi ! “Denizin Çocukları”, bir kez daha hoş geldin.

Yüreklerimizi özgürlük denizinin sert dalgalarına sürelim. Orada öğrensin ilk

kulaçlarını bebeğin ilk adımları gibi safça. Dağların karlı tepeleri derelere,

dereler ırmaklara, ırmaklar denizlere taşısın umutlarımızı…

Yoksa bu sabırsızlığımız Sivas’ta ciğerlerimize dolan yanık insan kokusundan mı

kaldı? Ağız dolusu gülüşlerimiz, göz pınarlarımızdan seller gibi akan umutlarımız

şahinlerin dağ başlarındaki kanat vuruşlarına mı eşlik eder her defasında?

Kaçkar dağlarında gürül gürül

kayalara vuran çağlayanlardan mı aldık göğüs kafeslerimizdeki bastırılmaz heyecanı?

“Denizin Çocukları” hoş geldiniz!..

Özgürlük düşüne neden sevdalandı yüreğimiz böylesine?

Çok iken bir şeydik, bir iken çok şey. Acı biber turşusu yedik. Otuz metrekarede her şeyle çok seviştik.
Toprak sahipleri, çok uluslu şirketler ve işbirlikçi yerlileri, çete sahipleri ve yalakaları, baş ve bakanları, milletlerin bekçileri ve sürülerinin olduğu yerde yer kavgası vermedik. Hiçbir yerdeydik.